havadan mıdır mevsimden midir bu aralar arkadaşlarımla (arkadaslarımın 9/10'u kadın olmakta..) muhabbetlerimizin evrilip çevrilip gittiği yer kadın/erkek davranış farkları. çay bahçesinde de böyle, meyhanede de böyle, barda pavyonda evde de böyle. herkesin kafası buna çalışıyor bu aralar. ve birbirini gaza getirmelerle birlikte kadınların yücelmesi, erkeklerin leşleşmesi. şimdi tabi biz de biliyoruz, deşarj amaçlı o derece yüklenilmesi ama bir sürü haklı tespitler de var.
düz beyinli, sabit fikirli, dediğim dedik erkekler. bi şekilde uyum sağlamaya çalışan, hoşuna gitmeyen şeylere alışan, kırkmamak için çabalamayı deneyen kadınlar.
bir yandan da düz kafalılığın bir sonucu olarak ağzından ne çıkıyorsa tam olarak onu demek isteyen, ama bunu söylerken bi anlık fikriyle hareket eden erkekler. bunun sonucu kadınların yazması kurması, yok o sözcük aslında bu anlama gelir, yok o mimikle bunu anlatmaya çalışır. sonunda kadın kısmısı düşünür taşınır ve aslında belki hissettiğinden baya farklı birşeyi söyler. erkeğin ne demek istediğini veya tam olarak neden böyle söylediğini düşünüp bulmasını ister. erkeğin kafa yormasını ister. ama erkek kısmı sevmez ki kafası yorulsun. herşey somut olsun ister. herşey somut olursa, kadın ne istediğini/istemediğini birebir ifade ederse zaten bunun çok bi anlamı kalmaz. ki söylese de bu yaştan sonra huylu huyundan vazgecmez.
yetiştirilme şeklinden midir nedir alıcı olmaya alışan erkek bir türlü bu halinden vazgecemez. gecmek de istemez.
sevgi de gösterilmez onlara, içinden geldiğince davranılmaz. kızarsın trip attı olur. aslında ne hissediyosan öyle davranıyosundur. canın sıkılmıştır surat asıyosundur. e hissetmediğin gibi niye davranasın.
için sevgiden kıpır kıpır olursa karşıdaki moronlaşır. senin şevkini yok eder. sen sakinleşince o sırnaşır. ama iş içten geçmiştir. aynı anda olmaz hiç bişi. yeterince tatmine ulaşılamaz. berbaber boşalınamaz.
şimdi aklıma gelen ana konular bunlar.
bu arada o kadar çok biten ilişki var ki. saten yaz sonu bitiş, sonbahar başlangıc dönemi değil mi.
biten uzun hakikatli ilişkilerde de erkekte hep bi özgürüm mutluyum, üzülmem özlemem, yanlız iyiyim, çünki insan değilim, insan değilmiş gibi davranırıp, köpeğin biri kafasına eşarp taksa, eşarp da güzelse peşinde dolanırım, hiç farketmez modunda takılıyolar.
tamam ayrıl bitsin. saten ne zordur iki insanın birbirine tahamülü de bu nedir ya. insan gibi edeplice saygılıca devam etsene hayatına. normalmiş gibi. böyle takip ediyorum bu ara ayrılan çiftleri, kızlardan üzüleni var üzülmeyeni var ama erkeklerde hep bi şaçma striptiz partisine gidesim var havaları. off. insanın canını sıkıyolar.
bi de ders verirler ya diğerine yok üzülme, yok takma, yok bundan sonra şöyle yap böyle yap. allam iki tane çakıcaksın ağızlarına. o bilmiş suratlarına.
gereksiz yazdıkca sinirlendim yahu..